Program tylko dla widzów dorosłych

La Sorga, Sorgasme 2016, 100% colombard, Oksytania

Wy wszyscy, którzy hołdujecie konwencjom, konwenansom i krawatom, klakierzy kultury wysokiej i orędownicy dobrych manier, dobrych praktyk i spinek do mankietów, arbitrzy elegancji i amatorzy prestiżu w lakierkach, wyznawcy sterylnej czystości, klarowności, dezynfekcji i filtrowanej wody, przykładni i układni zakładnicy konsumpcjonizmu i przemysłu reklamowego, wy, którzy podążacie utartym szlakiem, by nie zabrudzić sobie nogawek na manowcach niewidocznych w Google Maps, wy wszyscy, którym kierunek wyznacza GPS w telefonie, TripAdvisor i Vivino, wy, którzy z rumieńcem oblaną obłudą odwracacie się od życia w jego prawdzie, brudzie i zgiełku, od jego instynktów, atawizmu, potu i płynów ustrojowych, wy, którzy praktykujecie burżuazyjną wersję miłości na starannie przystrzyżonym trawniku małżeńskiego łona, uważając, by nie zmiąć przy tym idealnie wyprasowanych kantów, uprasza się was niniejszym usilnie, byście przełączyli ten program, z uwagi na wasze i nasze dobre samopoczucie, wróćcie do ekranizacji Jane Austen, sit-comów, telewizji śniadaniowej i reportaży z podróży, do malowniczych chateaux w wysokiej rozdzielczości 4K o nienagannie zarysowanych konturach i z precyzyjną kontrolą temperatury, włączcie sobie National Geographic, kanał kulinarny, nowinki ze świata mody albo talent show, ale wystrzegajcie się naszego bezecnego programu, by uchronić swoje niepełnoletnie kubki smakowe i zmiękczone podniebienia przed szokiem i traumą, jakie przynosi zmącone, rozbełtane źródło życia, niestabilizowane, nieklarowane i – o zgrozo! – niefiltrowane, dla własnego dobra cofnijcie stopę znad tej przepaści ekscesu, ekscentryzmu i ekstazy, ta chuligańska niebezpieczna zabawa nie jest dla dzieci z dobrych domów i strzeżonych osiedli, dla naszego dobra zmykajcie stąd czym prędzej, bo uszy nas bolą od waszej koneserskiej krytyki, pretensjonalnych zarzutów, kręcenia nosem i wydymania ust w grymasie niesmaku, od waszego profesorskiego wytykania błędów i niedociągnięć, trafiających jak kulą w płot, gdy poprawiając monokl, z uporem maniaka utrzymujecie, że na tym obrazie Picasso nie zdołał zachować naturalnych proporcji ludzkiego ciała.

To jest program dla widzów dorosłych, już dawno po dobranocce, więc co wy tu jeszcze robicie? Jazda do łóżek!

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s